Nanne een avondje bij de politie!

D66 lijsttrekker Nanne Roosenschoon nam een kijkje achter de schermen bij de politie. Wat gebeurt er op een doorsnee avond op het politiebureau? Wij zijn die mensen in het blauw? Wat zijn de problemen die zij tegenkomen in hun beroepsuitoefening? Hieronder zijn verslag.

We hebben er allemaal mee te maken gehad, van nabij of veraf. De Politie. Ze zijn onderdeel van ons straatbeeld, we foeteren wel eens over een (uiteraard ‘onverdiende’) bekeuring, zijn blij als ze ons te hulp schieten ingeval van een ongeval, opgelucht als ze aan de deur komen na een inbraak en rekenen op hen voor onze veiligheid. Je ziet ze niet altijd overal maar ze zijn er! Een essentiële voorziening in de gemeente.

Voor ons een reden om eens een kijkje te nemen achter de schermen. Wat gebeurt er op een doorsnee avond op het politiebureau? Wij zijn die mensen in het blauw? Wat zijn de problemen die zij tegenkomen in hun beroepsuitoefening?

Vrijdag 29 januari om 19 uur was het zover. Ik bel aan bij de voordeur van het politiebureau in Loosdrecht en krijg antwoord van... de meldkamer in Hilversum! Misschien een beetje omslachtig, maar het werkt wel en even later ben ik via de zijdeur binnen.

Nico van der Graft, sinds oktober 2009 wijkagent in Loosdrecht ontvangt mij en stelt me voor aan zijn collega, Brigitte. Samen hebben zij dienst vanavond en met hen zal ik deze avond meemaken. Nico woont in Almere en pendelt iedere dag op en neer, Brigitte heeft het voordeel dat ze in Kortenhoef woont en de gemeente dus uit haar hoofd kent.

Eerst krijg ik een beetje basisinformatie over de organisatie:

Er zijn in Wijdemeren drie wijkagenten, maar er is maar één politiebureau. In Nederhorst is het kantoor van de wijkagent ondergebracht in de brandweerkazerne, in Kortenhoef is een kantoor ingericht in De Fuik. Deze kantoren zijn overdag open. Alleen in Loosdrecht is een permanente bezetting.

Wijdemeren is onderdeel van een politieregio samen met Hilversum en Laren en gesplitst in drie secties: Wijdemeren en Hilversum Zuid, gebaseerd in Loosdrecht, Hilversum Centrum en Hilversum Oost evenals Hilversum Noord en Laren gevestigd in het hoofdbureau in Hilversum. Alle meldingen komen binnen bij de centrale meldkamer in Hilversum, de spin in het web, en alle interventieteams zijn oproepbaar in de hele regio op grond van hun beschikbaarheid en de drukte van het moment.

Naast haar normale activiteiten is Brigitte ook één van de leden van het B.O.T. ( Bedrijfs Opvang Team). Het BOT houdt zich bezig met de opvang van collega’s na een traumatiserende ervaring. In Wijdemeren is geen B.O.A. (Bijzondere Opsporings Ambtenaar), wel in Hilversum.

Nico vertelt dat het in het begin van de avond erg druk is geweest met grotere en kleinere ongelukken vanwege de plotselinge gladheid. Het ziet er naar uit dat het nu rustiger wordt.

De eerste oproep komt uit Hilversum en we gaan direct op pad. Het blijkt te gaan om de constatering van onbelangrijke schade na een al even onbelangrijk huiselijk conflict en we zijn na een kwartier weer weg. Daarna de ene oproep na de andere, gelukkig geen van allen ernstig: een stoplicht beschadigd na een slippartij- de automobilist was al weer vertrokken. Een aangifte van een inbraak in Laren – een ouder echtpaar was een uurtje weg uit hun oppashuis en bij hun terugkomst bleek een deur geforceerd te zijn. Terwijl Brigitte de aangifte behandelt gaat Nico bij alle buren langs. Bij niemand anders is ingebroken. Intussen is nog een stop gemaakt op het hoofdbureau in Hilversum. Brigitte wilde even haar collega’s, die aan het begin van de avond met een ernstig ongeluk te maken hadden gehad een hart onder de riem steken. Vervolgens een melding in Hilversum: in een leegstaand huis stroomde water en waren de ramen beslagen. Nico:

‘in zo’n geval gaat het vaak om een hennepkwekerij. Als dat het geval is zijn we voorlopig niet terug.’ Maar een loodgieter was waarschijnlijk vergeten de hoofdkraan af te sluiten en de vorst heeft de rest gedaan. Nico belt de woningbouwvereniging, zodat die de zaak kan regelen. Terwijl we vervolgens op weg gaan voor een foutgeparkeerde auto op een plaatst gereserveerd voor een ambulance, komt er een melding van inbrekers in een pand. De overbuurman had verdachte zaken gezien. Met gillende banden, tegen de rijrichting in naar het opgegeven adres. Twee mannen waren te zien in het pand. Binnen de twee minuten kwamen er van links en rechts nog drie surveillance wagens. Eén van de mannen kwam naar buiten. De ‘verdachte’ bleek de eigenaar van het pand te zijn en was zich rot geschrokken van al die politie!

Nico en Brigitte meldden zich af om terug te gaan naar Loosdrecht om alle rapporten op te stellen. Op de terugweg plotseling een auto die de verkeerde rijrichting genomen had. Hij probeerde nog om te draaien, maar werd klem gezet. Controle en blazen. Alcohol nog  binnen de perken en tot zijn opluchting kan hij met een waarschuwing vertrekken.

Terug op het bureau in Loosdrecht blijkt dat Brigitte, Nico en hun collega’s toch ook problemen hebben in de uitvoering van hun werk. Het gaat voornamelijk om logistieke zaken.

Eind 2008 is een nieuw software systeem in gebruik genomen, BVH. Het blijkt niet alleen bijzonder gebruiksonvriendelijk en inefficiënt te zijn, maar het programma loopt ook nog eens voortdurend vast. Ook als alles goed werkt neemt een administratieve afhandeling van een aangifte twee maal zoveel tijd. Waar eerst in een shift twee uur nodig was voor administratieve afhandeling is dat nu vier uur! Bij vier man personeel scheelt dat het equivalent van één medewerker! Klachten worden constant ingediend, maar van enige verbetering na anderhalf jaar is geen sprake.

Ontwikkeling van software en distributie en onderhoud van hardware voor heel Nederland is geregeld vanuit een centrale locatie in Utrecht. Vanwege de noodzaak om te bezuinigen: waarvoor eerst landelijk 700 mensen in dienst waren, zijn dat er nu 3000! Volgens Brigitte leidt dit in andere plaatsen ook nog tot overspannenheid en ziekteverzuim. Uitgaande van het verhaal van Brigitte en Nico leidt de invoering van BVH tot 20%-25% minder blauw op straat!

Een ander probleem, van veel grote belang voor onze veiligheid, is het portofoonverkeer. Alle contacten lopen via de centrale meldkamer, ook voor surveillance wagens onderling. Het blijkt dat portofoonverkeer in grote delen van de gemeente Wijdemeren niet mogelijk is door gebrek aan relaisstations. Met name in wijken in Nederhorst, Ankeveen en Kortenhoef is geen communicatie mogelijk. Surveillancewagens kunnen niet om assistentie vragen, de meldkamer kan geen incidenten doorgeven. Agenten kunnen slechts gebruik maken van hun privé mobieltje. Ook deze klacht is herhaaldelijk doorgegeven, zonder resultaat.

Hier ligt echter een taak voor de gemeente. De korpsbeheerder moet dit ter sprake brengen bij BZ en aandringen op een onmiddellijke verbetering.

Ook vindt Nico de nachtelijke bezetting eigenlijk ontoereikend. ‘s Nachts zijn er voor de hele regio maar zes man op straat met drie surveillance wagens. Als die alle drie ergens in Hilversum Noord of in Laren zitten is er niemand beschikbaar in Wijdemeren. Ook dat moet een aandachtspunt zijn voor de portefeuillehouder.

Nico klaagt verder nog over verplichte jaarlijkse testen. Twee daarvan geven geen problemen: schietvaardigheid en communicatieve vaardigheden, maar binnenkort wordt ook een fysieke test verplicht. Een hindernisparcours moet in een minimum tijd worden afgelegd. Alleen zegt Nico: ‘Er is één tijd vastgesteld voor alle leeftijden. Ik ben nu 60 en zal nooit zo snel zijn als een knul van 20. Wat moet ik dan?’

Ondanks deze probleempunten zijn Nico en Brigitte tevreden over hun werk en met de collegiale sfeer op het bureau. Wijdemeren is zo slecht nog niet. ‘Probleemjongeren? Ach, Zo erg is dat ook weer niet. Natuurlijk is er wel eens sprake van overlast. Maar niet alleen van jongeren. En de hangplekken verhuizen mee met de jeugd. Je dacht toch zeker niet dat het voldoende is om een hangplek aan te wijzen om de jeugd daar naar toe te laten gaan? Dat lukt nooit!

Ons beroep is heel gevarieerd. Je weet nooit wat je te wachten staat. Voor ons is menselijk contact en hulpverlening het belangrijkst, maar soms is het wel zwaar.’

Ik heb deze avond veel gezien en geleerd van Nico en Brigitte en weet nu een klein beetje meer van wat er omgaat bij de politie. Nico vraagt of ik binnenkort nog een keer wil meegaan. Dan kan ik ook de meldkamer bezoeken en de kaart met de gemeentelijke ‘blind spots’ zien. Wat mij betreft, graag.

(wordt vervolgd)     

Nanne Roosenschoon

Lijsttrekker D66 Wijdemeren   

Deel via: